Anque paezca mentira, esti blogue lleva más de ocho años furrulando. Y recuérdolo mui bien porque un de los primeros comentarios que fici, yo creo que'l segundu, titulábase "Un negro en la Casa Blanca" y yera, claro, sobre'l nomamientu d'Obama como Presidente del mayor país del mundu, si non en tamañu, sí n'importancia. Agora, dos llexislatures depués, llega a esti puestu cimeru un "patán", ególatra, manipulador y facha llamáu Donald Trump. Como'l día y la nueche, solo que nesti casu'l...

Paez que colo del "fríu Polar" referíense al de la Pola.

Yera llóxico. Va un par de díes, comentaba nesti blogue la necesidá de tomar midíes pa cortar el rumbu erráticu, por non llamalu suicida, del Sporting, midíes que pasaben por una dimisión del entrenador o, casu contrariu, por un cese. Igual yá ye tarde pa encarrilar el futuru del equipu, pero polo menos hai que lo intentar. Llegaos a esti finxu siempre hai la tentación d'entrugase si ello ye xusto, pero esa ye una entruga que nesti deporte/espeutáculu "carnivoru" nun...

Ye fácil tener bona química con Donald Trump, basta con alcordase del ácidu sulfúricu.  

Dícenme que, entrugáu Abelardo mister del Sporting, pola posibilidá de que dimitiere a la vista'l desastrosu percorríu que ta faciendo'l so equipu, contestó: "Yo soi un funcionariu del Sporting, ellos póneme nel sitiu que quieran". Nun sé si esto fue asina, pero si lo fue, la contestación ye "de pata bancu". Siguiendo esi razonamientu, el Sporting tenía que tener en plantiya a tolos entrenadores que tuvo dende tiempos inmemoriales, menos a los qu'hubieren muerto o marchao pola so propia iniciativa....

Acaba fallase'l I Premiu Nacional de Lliteratura Asturiana que recayó na figura del poeta y narrador Xuan Bello. Él, xunto con Xuan Xosé Sánchez Vicente, Antón García, Roberto González-Quevedo y Berta Piñán fueron los finalistes d'esti premiu que se da esti añu por primer vez. Un gallardón destináu a ser el más importante de les Lletres Asturianes, al marxe de la so cuantía económica, pola institución y pol xuráu que lu concede. Apresúrome a dicir que Xuan Bello, amigu dende va...

Lo qu’agora ta de moda en política ye la Xestora de los Ciudadanos del PP.

Por motivos d'horariu (míu, non de la tele) vi por primer vez el programa de la TPA tituláu "De Romandela" el pasáu día 8. Sintiera falar mui bien d'él y, d'ehí, la mio pequeña deceición. El programa ye entreteníu y variáu, con cortes abondo pa facelu más llixeru, pero nin l'estilu nin el conteníu d'esti programa en concreto (repito que ye l'únicu que vi) me prestaron muncho. Pa empezar, el presentador ye un rapaz nerviosu, confianzudu y que nun para...

El santu más deportista ye San Silvestre.

Asina quería él que lu llamáremos los amigos, porque José Luis García Rúa, Pepe Luis o simplemente Rúa, yera un paisanu francu y cenciellu al que recuerdo atopar pela cai cola bolsa la compra y  que siempre se paraba a echar una parrafada contigo. Nun voi a retafilar equí'l curriculum personal de Pepe Luis nin falar de la so ideoloxía -cambiante, pero siempres comprometida- porque otra xente ensin dubia lo fará meyor. Quiero recordar, porque eso ye dalgo personal, que...