Javierín Fernández yá tien el trabayu de so vida: el d'Enterrador.

Nun seré yo'l que me meta na polémica fratricida entamada nel somantu del PSOE. Nengún interés personal tengo nun partíu que n'Asturies lleva demasiao tiempu enfrentáu a los intereses del País: la so llingua, la so cultura, inclusive los sos intereses económicos como cuando los representantes asturianos votaron en Madrid escontra la variante de Payares pa favorecer otros intereses, siempres abangaos a los petites de Madrid. Pero un nun dexa d'asombrase como espeutador d'un panorama que más paez una llucha...

Pensamientu filosóficu: La muerte produzse cuando el Hacker supremu, que ye Dios, desconecta'l sistema operativu.

Una imaxen pue valir por mil pallabres, pero tamién una pallabra podría valir por mil imáxenes. Nesti casu que nos ocupa dase'l primer enunciáu. Y ye que la semeya qu'acompaña a estes pallabres ye tan prestosa que fala por sí mesma. Nella podemos ver a un piñu de mozos enarbolando un llibru, como un actu antibelicista. Como diciendo: "Los nuestros llibros valen más que les vuestres armes". D'ellos ye'l futuru. Pero la semeya tien, amás, un amiestu sentimental pal qu'esto...

Yera un selfie de sí mesmu.

Si nun llibru de matemátiques de los que se dan nos colexos viéremos un enunciáu como'l del títulu, fadríemos tres coses: la primera llamar inorantes a los autores, la segunda nun volver a trabayar cola editorial que publica semeyante barbaridá y la tercera denuncialo al colexu y a les autoridaes que lo faciliten pidiendo les desplicaciones correspondientes y la retirada del llibru. Ehí ye nada que los nuestros fíos aprenden nos colexos coses enquivocaes, cómo van andar llueu pela vida....

Yera incapaz de facer una cosa a la vez.

Diba tiempu que nun vía xugar al Sporting. El llevar tres xornaes imbatíu y con siete puntos nesti comienzu de la lliga, llevóme a ver dende casa (porque yera gratis) el partíu del Vicente Calderón. Yá sabéis el resultáu, metiéronnos el "jorobu". Quiero creyer que'l xuegu que ficieron nun ye representativu de lo que saben y puen facer porque, si fuere asina, vamos de cabeza pa Segunda. Un equipu blandu, descoordináu, coles llinies separaes y onde caún paecía qu'andaba pel...

La zapatera yera una paisana mui devota.

Yo creo que ye la CIA, pero podría tratase mui guapamente de la KGB, El Mossad o el MI5. El casu ye que llevo un tiempu nel que dalguién ta saboteándome’l blogue y dándome más guerra qu’aquella del Golfo. O de los golfos, porque hubo más d’un. Y como les desplicaciones de “servidores”, “plantiyes” y otres monsergues pol estil nun les entiendo, nin a los mios años espero entendeles nunca, ye polo que recurro a los Servicios Secretos internacionales qu’ehí...