Ayer sábadu finó l'Arribada d'esti añu 2011 col actu central de les xornaes: la entrega de los Premios Timón. Paecería qu'un actu tan importante pa la llingua y la cultura asturianes debería cuntar con un llenu "hasta la bandera" d'un públicu asturianista, siempre quexosu de que se nos marxina, de que la llingua nun tien presencia social, de qu'una gran parte del pueblu asturianu nagua pola igualdá con otres llingües peninsulares. Tou un rosariu de quexes y llamentos que requieren...

Los crustaceos son los animales que más gocien cola música, por eso hai una "zarzuela de mariscu".

El próximu xueves, día 15, a eso de les 6 de la tarde, vamos presentar esti llibru editáu pola editorial Trabe que recueye la mio obra cuentística dende l'aniciu de los tiempos (lliterarios). Cuando Trabe me propunxo reeditar el llibru "El Norte", cuasi desconocíu pola so mala distribuición, que contenía ocho cuentos, comenté-yos la posibilidá de, calteniendo'l nome, atropar tola mio obra del xéneru curtiu nun nuevu volume. Aceutaron encantaos, y d'ehí surdió esti llibru al que-y tengo munchu ciñu...

Ésti ye un nuevu enllaz qu'ufierto a los mios amables llectores. Un enllaz d'un d'esos asturianos esiliaos na capital del Reinu y que siempre nagua por tornar a la so patria. Pero, metanto llega esi momentu, trabaya lo meyor que sabe y pue nel so campu, que ye'l de la Xeoloxía y los temes rellacionaos cola Natura. Tamién los dinosaurios. Quiciás por ello, acaba recoyer una crítica del mio últimu llibru en castellán "El cielo de los dinosaurios". Igual vos...

De magar esti día, y ensin periodicidá fixa, voi prestar esta modesta plataforma en forma de blogue, a un técnicu deportivu perconocíu n'Asturies y que llevó a la División d'Honor del Balonmano Español a tres equipos asturianos distintos. El técnicu ye Antonio García Oliva, collaborador de dellos medios de difusión, y que suel escribir de deporte en xeneral, anque nun siempre. La collaboración va nuna de les dos llingües d'Asturies, el castellán, na qu'él s'espresa meyor. Él titula la so seición: "30...

Esi ye'l mensaxe de móvil que-yos unvié a los dos fíos mayores, Xuan y Mauro, na más alborecer esti día 8 de setiembre. El primeru en La coruña y el segundu en Madrid, a onde tuvieron que se desplazar en cata d'unos trabayos qu'equí se-yos negaben. Talo qu'ellos, otros munchos miles de rapazos/es anden esperdigaos pel mundu, en contra la so voluntá, por nun haber na so tierra xera pa ellos. Asina pues, ye esti un día que nun pue...

Últimes noticies: Paez qu'un tal Aquiles prestó-y el talón al Rei.

Llego de secar unos díes per tierres llevantines, porque esti branu taba ya más remoyáu "que garbanzu qu'espera cocíu", cuando namás aportar preséntaseme nel cuartu el famosu síndrome de la "posfolgueta". Depués de falar un cachu con él, comencilu de que nun esiste, que ya namái una pantasma, asina que fízome casu y coló per onde viniere. El casu ye que quedé un cachu pensatible, delantre l'ordenador, ensin saber mui bien de qué escribir, porque les noticies arrexúntense y nun...

Esi ye'l títulu del últimu llibru en castellán que vien d'editame la editorial Pearson/Alhambra. Acaba llegame a casa, polo qu'entovía ta calentín del "fornu". Trátase d'un "cuentiariu", neoloxismu qu'emplego pa desplicar que se trata d'un "bestiariu" en forma de cuentos, o unos cuentos que formen un "bestiariu". El volume recueye once histories protagonizaes, d'una o otra manera, por dinosaurios. Nunes son los suxetos de la narración, y notres los oxetos. Dientro d'elles hailes d'estremada triba: unes son fantástiques, otres realistes....

Los músculos que meyor se lleven son los "ximielgos".