Títulu: El sueño del celta" Autor: Mario Vargas Llosa Editorial: Alfaguara Añu: 2010 LA MALDICIÓN DEL NOBEL.- Hai una lleenda urbana que diz que l'escritor que gana'l premiu Nobel de lliteratura, yá nun vuelve a escribir nada curioso no que-y resta de vida. Ye como si, una vuelta llegáu equí, a lo teoricamente más alto de la profesión, el maxín se relaxare y yá nun fuere a algamar los cumales lliterarios que lu llevaron hasti esi reconocimientu. Una especie de:...

El trunfal recibimientu que fizo'l gobiernu norteamericanu al presidente Chinu, dexa bien a les clares, por si nun lo tuviere yá, la catadura d'esi país que s'arroga pa sigo la espedición de carnets de democracia universal. Comides y cenes de gala, salves d'honor, visites a los llugares que son (dicen) el trubiecu de la democracia... Too ello a un de los paises más antidemocráticos qu'esisten. Onde la pena de muerte, nun ye qu'esista, sinón que s'executa davezu y onde los...

El polvu que peor estudia ye'l que ta en suspensión

¿D'ónde sacaría Picasso a los modelos?

¿PA CASA?.- Acaben salir les llistes del PSOE pa l'alcaldía de Xixón. La verdá ye que son bastante deceicionantes. Pocu pesu políticu, lo que quier dicir obediencia a les pautes que-y vengan al partíu dende fuera. Ente les cares "nueves", vuelve doña Carmen Veiga, depués de facer tou un "slalom" políticu per otros puestos del partíu: A los sos 62 años actuales, yá fue conceyala nel primer ayuntamientu democráticu con José Manuel Palacio d'Alcalde. Presidió la Fundación Municipal de Servicios Sociales....

El sombreru de los borrachos siempre ye de copa.

Nun voi entrar nel espectáculu que lleva dando, va tiempu, el Partíu Popular asturianu. Si creyere en bruxes (que sí creo), diría que lu tienen agüeyáu de mou que, cada vuelta que tan raspiando'l poder, produzse una maldición pola que tán condergaos a dividise, escindise o partise (que vien a ser lo mesmo) en tantos cachos como seya menester pa nun llegar a algamar el poder. La maldición d'agora llámase Francisco Álvarez Cascos. Y, asonsañando a Ortega nel célebre artículu "El error...

El sentise arguyosu de ser asturianu ye un discursu d'estrema derecha. (Añu del Bicentenariu de Xovellanos)

Yo soi yo y la so circunstancia, señor Botín.

Fuxía de los franceses que taben allegándose a Xixón. Embarcó nun pequeñu barquín xunto col so amigu del alma Pedro Valdés y otru grupu de xixoneses  camín de Galicia. Nun pudo llegar. Una tormentona obligólos a desembarcar en Puertu Vega. Pedro Valdés llega mui enfermu y muerre namás baxar a tierra. Él, ensin conocer la muerte del so amigu, y afectáu por una pulmonía, dexa tamién d'esistir al pocu tiempu. Ye'l 29 de payares de 1811. Xovellanos acababa morrer. Cellébrase,...